WIE BEN IK

Puur Margriet

Ik ben Margriet, een vrolijke stuiterbal met een flinke dosis ongeremde energie. Ik doe voordat ik denk, maak lawaai en praat met armen en benen.
Ik woon samen met mijn grote liefde en zijn 3 muiters van 8, 10 en 13 jaar. Dat was zo’n ‘4 voor de prijs van 1’ actie…  Ik ben gezegend met een stel geniale vriendinnen en zussen en broertje en ondanks alle strubbelingen, is het leven goed.

Mijn brein staat nooit stil, het is net zo’n kleurige bos elektriciteitsdraden wat compleet in de knup zit. Ik denk (soms te veel) over dingen na, vraag me vaak van alles af, wil nog van alles ontdekken en beleven en wil vaak wel het ‘waarom’ weten achter dingen.

Ik heb een onmeunig stom lichaam want het is op verschillende plekken versleten. Blijkbaar stond ik niet alleen in de verkeerde rij toen Onze Lieve Heer alles uitdeelde, ik stond ook nog eens vooraan…
Maar, ik ga vrolijk door, laat me niet kennen en ga linksom als rechtsom niet wil…

Heb altijd gesport: dansen, hardlopen, fietsen, fitness, zwemmen, zo hield ik alles in balans en sterk. Het sporten is alleen niet meer zo makkelijk als toen ik 21 was en door een paar flinke terugvallen, ben ik in de laatste paar jaar afgevallen en aangekomen. Hoe gezond ik ook eet, hoeveel ik ook sport, ze blijven zitten waar ze zitten. Het blijft een uitdaging… 😉

Van nature een creatieveling. Ik heb van alles gedaan. Opleiding van bloemist tot secretaresse. Ik ontwerp en ik teken. Ik zie overal ideeën in, maak en creëer van alles, maar ben vooral graag bezig.
Daarnaast doe ik een poging om een goede huisvrouw te zijn, maar dat blijft vooral veel bij een poging doen.
Jaren gewerkt, door de crisis een lange tijd werkloos geweest, eindelijk weer aan het werk en nu door pech toch weer thuis werkloos.

In het kort: Ik sport veel, probeer af te vallen, hou van koken, gek op gezond eten maar een echte bourgondiër, ben een slechte huisvrouw, een bonus moeder, kom vaak tijd te kort, heb MissIndie Art opgezet en schrijf een blog.

Dat ik lichamelijk niet de gezondste ben, dat is een feit. Dat me dat niet weerhoudt om te sporten, leven en genieten is een nog veel groter begrip! En iedereen die mij kent, weet dat ik vrijwel nooit chagrijnig ben (eerlijk waar!) en veelal vrolijk rond stuiter en geniet van mijn leven.
Wat dus inhoudt dat mijn lichaam en geest niet echt in balans zijn. De één wil alles, de ander liever niks…

Daarom heb ik een haat/liefde verhouding met sport. Ik hou ervan omdat ik mijn energie er in kwijt kan, ik geniet van het buiten zijn, ik zie hoe goed het voor mijn lichaam is, maar ben vooral trots op wat ik allemaal voor elkaar krijg!

Maar dan komt de niet zo leuke kant: het moeten…
Als ik niet sport wordt mijn lichaam zwakker, het raakt vermoeid en ik krijg meer pijn. Dus de lol van sporten zakt soms wel weg omdat de factor ‘moeten’ best heel zwaar weegt.
Daarnaast ben ik door de reuma altijd moe en om dan, als je kei moe bent, toch te gaan sporten is een uitdaging, geloof me!

Om daar balans in te vinden, blijft elke dag een strijd. Maar ik hou wel van een uitdaging… 😉