Stilte tijdens de storm

Het leven gaat snel, het raast en dendert maar door, velen rennen daar in mee, doen hun best om er niet in te verzuipen en ik?
Ik sta midden in die storm.
En ik sta stil…

Ik moet wat opbiechten. Het gaat al een tijd niet zo goed met mij vwb sporten. Ik sport om verschillende redenen en ‘omdat ik het leuk vind’ verliest het big time van alle andere redenen.
– Ik sport omdat het beter is voor mijn zere lichaam (bah).
– Ik sport omdat ik echt wil afvallen (bah!)
– Ik sport omdat ik ehm, ooh wacht dat was het… :?
Deze 2 redenen zijn zo kut, dat ik bijna geen lol in sporten meer heb en het dus ook weinig doe. Als alles steeds pijn doet, blessures niet weggaan, je lichaam je in de steek laat en je ook nog eens geen gram afvalt, ja dan is mijn motivatie mijlenver te zoeken.
Ik ben er echt sip van…
Gezond eten, genoeg bewegen, ik doe het allemaal! Maar zodra ik ook maar 1 patatje eet of een wijntje drink? Plof! Weer een kilo erbij…

En wat doe je dan?! Lijnen? Diëten? Onmeunig hard gaan sporten?
Nee, dan word ik dood ongelukkig. Want ik ga niet anders eten want ik weet dat ik gezond eet. En voor keihard sporten word ik keihard gestraft.

Dus wat nu? Ik blijf gewoon gezond eten. Verse producten, veel plezier en mooie eerlijke gerechten. Met vooral de basis van suikervrij. Want dat werkt goed voor mijn energielevel. Lekker veel fruit zoals ik het lekker vind (dus nergens doorheen maar puur) en veelzijdigheid in de verschillende  culturen.

En vwb de beweging? Ik heb een Polar Loop besteld. Zo’n stappenteller.
Ik zie dat ding ineens bij iedereen en ik wil dat ook!
Mijn foon doet dit ook naar ik heb dat kreng echt niet altijd op zak. Dus hij registreert niet alles. Maar ik merk wel dat ik er enorm gemotiveerd door raak. Nog een paar passen extra, het grote uitlaatrondje met de hond, de fiets ipv de auto en lopen ipv de fiets!

Maar bovenal moet ik geduld hebben. Want ik ben nou eenmaal niet gezond, ik heb, na bijna 2 jaar (ziek) thuis zitten, ineens weer een baan van 4 dagen, manlief heeft een nieuwe baan waarvoor hij veel (om de week in Italie) in het buitenland zit, en ik daardoor veel (3 stiefkoters) in mn eentje doe.

Mijn motto voor nu: Geduld is een gezonde zaak…! ;)
En genieten is ook wel een klein beetje boel belangrijk…

0 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*